predicable
s., i. iddia edilebilir, önermede hüküm ve isnadı mümkün, yüklemleşir; i. iddiası mumkün olan herhangi bir şey. predicabil'ity i. isnat imkanı.

 

predicament
i. kötü hal, bela; hal, halet, durum, vaziyet; man. cins, kategori.

predicate
f. doğrulamak, teyit etmek; belirtmek, ifade etmek, göstermek; dayanmak. predicate on dayandırmak, isnat etmek. predica'tion i. hüküm, isnat .

predicate
i., s., gram., man. yüklem, haber; bir önermede kabul veya reddedilmiş nokta; s. yüklemle ilgili.

predicative
s. tasdik edici, doğrulayıcı. predicatively z., gram. yüklem olarak.

predicatory
s. vaız niteliğindeki.

predict
f. bir şeyin vukuunu önceden haber vermek, kehanette bulunmak. prediction i. kehanet, önceden haber verme.